ORDINA BLOGT

Too big to fail?

  • Herman Willemse
  • 16 april 2015

Sinds de kredietcrisis weten we dat ING, ABN AMRO, Rabobank en SNS Bank niet echt kunnen omvallen. In het diepst van de crisis kreeg ING staatssteun en werden ABN AMRO en later SNS Reaal staatseigendom. Rabobank vormde de uitzondering. “Too big to fail” werden de banken gevonden. De facto is de belastingbetaler hierdoor de buffer voor de bankier die te grote risico’s neemt.

Ik kan me vergissen. Maar als een bankier weet dat risico’s uiteindelijk wel gedekt zijn, dat hij een vangnet heeft bij de belastingbetaler, wat betekent dit dan voor zijn bereidheid om risico’s te nemen? Hoe werkt de zekerheid van dat vangnet door in het Enterprise Risk Management (ERM) van de banken? En wat betekent het voor de “risk appetite” van de individuele vermogens-  of zakenbankier, van individuele medewerkers dus die eigenlijk niet eens tot de “too big to fail” systeembank gerekend zouden mogen worden?

Interessant is een onderzoek van het CPB van begin 2014. Conclusie was dat de grote banken flink profiteren van hun “too big to fail” status: ze zijn gemiddeld 0,67 procentpunt minder kwijt aan leningen. Dat effect wordt inmiddels deels teniet gedaan door de hogere kapitaaleisen die aan systeembanken worden gesteld. En de wetgever heeft een strenger toezicht ingesteld, mede in het kader van de Europese bankenunie. Door die hogere kapitaaleisen en door minder risicovolle activiteiten is de winstgevendheid van banken sinds de start van de crisis sterk afgenomen stelt De Nederlandsche Bank. Maar wat gebeurt er nu de economie er bovenop komt? De beurzen winnen aan aantrekkingskracht (mede dankzij de ECB overigens). Gaan de zakenbanken opnieuw de “gouden tijden” tegemoet van lucratieve overnames en beursgangen? Zijn de salarisverhogingen van de top van ING en ABN AMRO – ook al werden die laatste teruggedraaid na maatschappelijke en politieke druk - signalen dat de banken terug zijn bij “business as usual”?

Interessante vragen en ontwikkelingen die bepalend kunnen zijn voor de toekomst van de bankenwereld. Technologische ontwikkelingen, nieuwe business modellen en nieuwe partijen  die zich in de Finance wereld begeven maken het nog interessanter. Hoe meer de banken terugvallen in oude patronen, hoe sterker de klant geneigd zal zijn de traditionele bank de rug toe te keren. En dat speelt de nieuwe spelers flink in de kaart.

Wij – Ordina Finance Projectmanagement - zijn project- en programmamanagers die binnen Finance opereren op het snijvlak van business en IT. De bankenwereld is een informatie-industrie. We staan middenin de hierboven aangestipte bewegingen. Onze drijfveer is de klant en de klant van de klant; mensen dus op de eerste plaats. Informatie technologie is niet een doel op zich, maar voor mensen. Mensen die een bestaan opbouwen, een baan hebben en belasting betalen. Ons motto: ICT. maar dan voor mensen. Daar staan wij voor. Ook bij de bank.

Over de auteur:

Herman Willemse

Herman Willemse is project- en programmamanager bij Ordina Finance Projectmanagement. Hij heeft ruime ervaring met projecten en programma’s bij verzekeraars, banken en ook de overheid. Hij werkt primair vanuit de doelen en belangen van de business en meestal in een organisatiebrede context. Projecten en programma’s ziet hij in de eerste plaats als mensenwerk, communicatie en afstemming zijn wezenlijk. Ordina Finance Projectmanagement is een team projectmanagers die allemaal meerdere jaren ervaring hebben bij het uitvoeren van projecten bij banken en verzekeraars in Nederland. Zij zijn hierdoor in staat om de wensen van de business beter te begrijpen en te vertalen naar de implementatie in IT-systemen.