ORDINA BLOGT

Van alcoholslot naar stressbegrenzer

Een situatie op de weg bracht me er toe de stressbegrenzer te bedenken als variant op het alcoholslot. De stressbegrenzer is “smart technology” die verschillende technologieën combineert. Een oplossing voor het in toom houden van asociale weggebruikers én voor de verbetering van mobiliteit en verkeersveiligheid.

  • Martin Misseyer
  • 18 januari 2015

Dagelijks ervaar ik de stress van andere weggebruikers. Onlangs weer zo’n typische situatie meegemaakt. Ik rijd op de derde van vier rijbanen op de A12 naar mijn werk. De snelheidsmeter geeft 113 kilometer per uur aan, de reële snelheid ligt enkele kilometers per uur lager. Achter mij doemt een grote, tamelijk nieuwe, 4x4 op. Deze weggebruiker wil er langs en besluit de vierde, meest linker, rijbaan te nemen. Niet alleen wordt een inhaalactie ingezet, maar al toeterend en druk gebarend en naar rechts wijzend, word ik gesommeerd om naar rechts te gaan.

De verkeerssituatie
Het lijkt alsof ik de bestuurder van de 4x4 in de weg zit. In zijn ogen rijd ik immers veel te langzaam. De werkelijke verkeerssituatie is echter een andere. De eerste rijbaan is bezet met langzaam rijdend vrachtverkeer. Even tevoren heeft een chauffeur van een snellere vrachtwagen besloten om in te halen en rijdt inmiddels op de tweede rijbaan. Achter de vrachtwagen vormt zich een treintje auto’s. Ik zag dit eerder aankomen en besloot alvast de derde rijbaan te nemen. Ik houd afstand, matig mijn snelheid en bied zo automobilisten op de tweee rijbaan de gelegenheid ook de derde rijbaan te nemen. De 4x4-bestuurder heeft geen oog voor de situatie. Hij ziet alleen dat niet alle bestuurders op de tweede rijbaan naar de derde baan gaan en merkt alleen het 'gat' op. Nadat ook de meest twijfelende bestuurder de dede rijbaan heeft gekozen, is het gat verdwenen. Enkele seconden later gaat de snellere vrachtwagen weer terug naar de eerste rijbaan en lijkt de rust teruggekeerd. De 4x4-rijder is dan allang uit het zicht verdwenen.

Stress op de weg? De stressbegrenzer!

Terwijl dit tafereel zich afspeelt, gaan mijn gedachten uit naar de stressbegrenzer, een smart technology die naarmate men meer last heeft van stress, vervoermiddel en bestuurder beperkingen oplegt. Denk hierbij onder meer aan het maximeren van snelheid, toerental, of de rijbaankeuze beperkt. Om te voorkomen dat bestuurders die een hoge bloeddruk hebben ten onrechte worden bestraft, is het logisch om een berijdersprofiel op te bouwen aan de hand van historische (gebruiks)data en deze te combineren met realtime (sensor) data. Feitelijk komt het er op neer dat niet alleen de berijder het vervoermiddel leert kennen, maar ook andersom.

Effecten op veiligheid en mobiliteit
Ik zie al helemaal voor me dat de 4x4-berijder zijn inhaalpoging moet staken, om vervolgens gedwee aan te sluiten in de rij. Natuurlijk rijst de vraag of het stressniveau van de bestuurder dan voldoende afneemt. Immers, minder boos zal de 4x4-berijder dan niet zijn. Op korte termijn waarschijnlijk niet. Echter, hoe langer een bestuurder in een verhoogde toestand bevindt, des te langer beperkingen gelden (overigens zijn deze natuurlijk gerelateerd aan de geldende maximumsnelheid). Plus deze data wordt meegenomen in het profiel van de gebruiker; het vervoermiddel wordt steeds beter in het detecteren van stress(situaties). Wanneer je hier langer over gaan nadenken en meer beperkende maatregelen meeneemt, zoals het beperken van snelheid en toerental, of het verbieden van het gebruik van de vierde of derde rijbaan, dan kun je je voorstellen dat de gemiddelde snelheid op de wegen omlaag gaat en omgekeerd gecorreleerd mobiliteit en veiligheid worden verhoogd.

Haalbaar?

Mijns inziens is dit zeker haalbaar, de data, technologieën, etcetera, zijn voorhanden. Voor zo’n berijdersprofiel zou een smartphone of smart gear (met sensoren en communicatietechnologie als Bluetooth of NFC) kunnen worden toegepast. Het voorbeeld lijkt overdreven, toch is dit voorbeeld echt uit de dagelijkse praktijk. En zeg nou zelf, als er al enige tijd met een alcoholslot wordt geëxperimenteerd dan lijkt dit zo gek nog niet, terwijl de voordelen aanzienlijk zijn (je kunt bijvoorbeeld beginnen met aso’s in het verkeer, verhoogde veiligheid en minder schade brengen premieverlaging c.q. bonus met zich mee). Natuurlijk, we kunnen wachten op de autonoom besturende auto. Mijn inschatting is echter dat het nog jaren zal duren voordat het straatbeeld is veranderd. Bovendien denk ik niet dat dan het straatbeeld zo zal veranderen en verbeteren dat ze snel zal worden gedomineerd door bestuurdersvrije auto’s. Sterker nog, de personen die in aanmerking zouden komen voor de stressbegrenzer zijn zeker niet de eerste die zo’n zelfsturend vehikel aanschaffen.

Met dank aan de 4x4-bestuurder een hypothetisch voorbeeld voor “ICT. Maar dan voor mensen”.

 

Afbeeldingen:

1.   Kliek, A12 Gouda, Wikipedia

2.   PublicDomainPictures, Pixabay

3.   Jurvetson, Google driverless car trimmed, Wikipedia


Over de auteur:

Martin Misseyer

Martin is sinds 1999 werkzaam voor Ordina. Martin houdt zich bezig met uiteenlopende adviesopdrachten variërend van visie en strategie, assessments, architectuur en ontwikkelstraten. Verder houdt hij zich bezig met productontwikkeling en innovatie en kennismanagement. Martin publiceert in uiteenlopende (vak)bladen, verzorgt trainingen en geeft lezingen en gastcolleges. Keywords: architectuur, business intelligence, (be)sturen, (big)data, informatie, kennis, innovatie, methoden, technieken en tooling, ontwikkelstraten, (IT) strategie en solutions.