ORDINA BLOGT

De patiënt als regisseur: machteloosheid

9 jaar geleden heb ik kanker gehad. Een ziekte die mijn leven enorm heeft beïnvloed, zowel positief als negatief. De machteloosheid die ik toen heb gevoeld heeft ervoor gezorgd dat ik een missie heb in de zorg. In de komende maanden zal ik in verschillende blogs ingaan op de verschillende aspecten van mijn missie.

  • Dirk Jan van der Pol
  • 29 mei 2013

Mijn missie komt vooral voort uit machteloosheid. Wanneer ik met mensen spreek die ernstig ziek zijn (geweest) of zorg nodig hebben, is dit een veel voorkomend probleem. Het gevoel alsof je niet meer leeft, maar geleefd wordt.

Toen ik een verdikking in mijn nek ontdekte, maakte ik mij ernstig zorgen en besloot naar de huisarts te gaan. Na die stap heb ik geen moment meer het idee gehad dat ik iets kon bijdragen aan mijn eigen herstel. Er werd mij vertelt wat ik moest doen, maar de reden van een bepaalde actie moest ik meestal zelf ophalen. Die informatie moest ik er vaak uittrekken en juist dat maakte het gevoel van machteloosheid erger. Waarom moest ik voor de tweede keer in een week bloedprikken? Waarom moest ik nu alweer een scan laten maken? Ook de antwoorden op mijn vragen maakte mij machteloos. Dit kwam omdat in veel gevallen het antwoord begon met: uit ervaring weten we dat…. of zover we weten….. Antwoorden die mij onzeker maakte en de machteloosheid deden toenemen. Als de artsen het al niet weten, wat moet ik dan, heb ik vaak gedacht.

Het effect van machteloosheid is dat mensen zich afhankelijker gaan opstellen richting hun verzorgers of artsen. Bij mij uitte zich dat door regelmatig contact op te nemen met het ziekenhuis of mijn arts wanneer mij iets onduidelijk was. Soms wel meerdere keren per dag. Voor mij was dat de manier om van mijn machteloosheid af te komen. Dat was tenslotte een actie die ik zelf kon uitvoeren. Voor de zorgorganisatie en mijn arts was dit een kostbare en tijdrovende bezigheid. Als ik de enige zou zijn, valt dat natuurlijk mee, maar als meer mensen dit gaan doen is de impact zeer groot.

Uiteindelijk is het veel efficiënter om informatie proactief te delen met een patiënt, veel meer de dialoog op te zoeken en de patiënt een bijdrage te laten leveren die aansluit bij zijn mogelijkheden of die van zijn omgeving. Mijn mening is dat de gezondheidszorg hier efficiënter en goedkoper van wordt. Veel belangrijker vind ik dat het machteloosheid voorkomt of beperkt. Dit heeft op zichzelf een gezondheidsbevorderend effect, waarmee de kwaliteit van de zorg wordt verhoogd en dat is mijn ultieme doel.

Herkent u, lezer van deze blog, zich ook in dit machteloze gevoel en wat doet of deed u eraan?

In mijn volgende blog ga ik verder in op mijn persoonlijke dossier, de zoektocht naar mijn medische informatie en wat ik nu kan met mijn dossier.

Over de auteur:

Dirk Jan van der Pol

Dirk Jan is in maart 2012 in dienst gekomen bij Ordina met een missie in de zorg. In 2003 werd bij hem kanker geconstateerd en deze ziekte is de belangrijkste drijfveer voor zijn missie. Zijn missie is gericht op het zelfredzaam maken en regie geven van de burger. Deze benadering van de zorg betekent een paradigma shift die nodig is om de groeiende zorgvraag op te vangen tegen lagere kosten, met behoud van kwaliteit. Dirk Jan is evangelist van deze paradigma shift. Naast zijn zorginhoudelijke kennis heeft Dirk Jan jarenlange ervaring als (Enterprise) Architect. De combinatie van zorginhoud en architectuurkennis gebruikt hij om innovatieve oplossingen te realiseren voor de zorgmarkt die bijdragen aan de regie en zelfredzaamheid van de burger.