ORDINA BLOGT

Take your values to work day

Als de grenzen tussen werk en privé vervagen, is het niet houdbaar om twee verschillende personages te spelen.

  • Redactie Ordina PMO
  • 31 juli 2014

Als studente Arbeids- en Organisatiepsychologie aan de Universiteit dacht ik na over (groepen) mensen in organisaties. Ik las, luisterde, vormde theorieën, vroeg, deed onderzoek en trok conclusies. Anderhalf jaar geleden studeerde ik af en vond een baan. Nu, als Young Professional bij Ordina, denk ik na over (groepen) mensen in organisaties. Ik zie, luister, vorm theorieën, vraag, probeer uit, ervaar en trek conclusies. Het leukste van Young Professional zijn is dat het van je verwacht wordt dat je een onderzoekende houding hebt. Je mag veel naïeve vragen stellen. Dat is briljant!

De vraag die mij het meeste bezig heeft gehouden het afgelopen anderhalf jaar: ‘Welk karakter wil ik tonen op mijn werk en hoe pakken andere mensen dat aan?’. Wacht ik af tot iemand mijn potentie ziet of ben ik brutaal in het pakken van kansen? Positioneer ik mezelf als pure junior of toon ik zelfverzekerdheid over wat ik kan? Houd ik mijn mond als iemand die een hogere functie heeft iets doms zegt? Schiet ik uit mijn slof als ik oneerlijk behandeld word? Doe ik altijd wat voor mijzelf het beste uit zal pakken, ook als een ander daardoor in een slecht daglicht komt te staan?

Werken

In mijn eerste half jaar liep ik tegen een probleem aan met een collega. Ik wilde naar haar toe lopen om samen het probleem op te lossen. We gaan immers met z’n allen voor het succes van de organisatie, dus ook als iemand anders een steek laat vallen los je dat samen op, dacht ik. Mijn directe collega zei daarentegen: ‘zet de feiten op de mail en neem Jan (de directeur van mijn collega) mee in de CC’. Daarmee was het probleem niet opgelost natuurlijk, maar ik zou hiermee voorkomen dat ik of mijn afdeling hier op aangekeken zou worden.

Natuurlijk is het goed om feitelijkheden vast te leggen op de mail. Een wijze les van mijn collega. Maar om het probleem te laten voortbestaan en mijn collega potentieel in de problemen te helpen, dat kostte me enorme moeite. Die avond was ik moe. Dat kwam niet doordat ik die dag nieuwe dingen geleerd of gedaan had. Het kwam omdat ik tegen mijn natuurlijke neiging in had gehandeld. Als ik naar haar toe was gelopen om het op te lossen was ik daar veel minder energie aan kwijt geweest. Dat weet ik zeker. Om mij heen heb ik gedurende het jaar gelijke situaties waargenomen.

Energie

Gedrag vertonen wat tegen je intuïtie in gaat kost extra energie. Mijn theorie is dat het in toenemende mate moeilijk wordt voor mensen om tegen- intuïtief gedrag op het werk te vertonen, met de uitgebreide thuis- en flexwerkmogelijkheden die er tegenwoordig zijn. Dit komt omdat we in mindere mate een strikt apart werk- en privéleven hebben. Als je op het werk een heel ander persoon bent, betekent dit continue schakelen en dat gaat niet moeiteloos. Dat kost energie. Wanneer je twee keer op (vaste tijden op) een dag moet omschakelen, is het energieverlies verwaarloosbaar. Maar dat is niet meer van deze tijd. Wanneer je dit de hele dag door moet doen, wordt je een soort energievergiet en dat voelt niet prettig. Vandaar dat ik zeg: het is niet van deze tijd om wanneer je aan het werk bent, iemand anders te zijn dan in je vrije tijd. Ik kies er zelf voor om deze energie te sparen en plezier te hebben in mijn werk. Als ik daardoor carrièrekansen mis loop, ‘so be it’!

Voordelen

Ik ben van mening dat het hebben van één karakter privé en tijdens werk voordelen meebrengt. Voor mij is dat energiebesparing en meer werkplezier. Op grote schaal hoop ik op een verandering in de gewetensloze manier waarop mensen zaken doen. Op het werk kan men zijn of haar acties kan toeschrijven aan (het management van) de organisatie. De organisatie is een persoon zonder gezicht, dus zonder geweten. In privésferen zijn mensen (over het algemeen) bezig met een goed persoon te zijn. Daar kan je je niet verschuilen. Het zou mooi zijn als mensen meer verantwoordelijkheid aan zichzelf gaan toeschrijven, zoals ze dat thuis ook doen. Dit kan een andere omgang met collega’s tot gevolg hebben, maar ook een meer maatschappelijke- of milieubewuste organisatie. Let’s hope so!

Als de grenzen tussen werk en privé vervagen, is het niet houdbaar om twee verschillende personages te spelen. Degene die je in de vrije tijd bent, zal je tijdens het werk ook in grotere mate zijn. Ik vind dit een goede ontwikkeling. Laat iedereen de normen en waarden van thuis meenemen naar het werk! Eens kijken hoe het bedrijfsleven er over een aantal jaar uit ziet!

 

Deze blog is geschreven door Linda Mostert. Wilt u meer informatie over de blog neem contact met linda.mostert@ordina.nl